5 May 2014

M&W-MİRROR-ÜTOPYA



Ağacın dört bir yanını dev aynalarla kapladık. Dışarıdan bakıldığında artık ağaç yerine yansıyan küçük bir kulübe görünüyor. Böylece biz içeride çalışırken hem sonsuz ağaç ve geniş bir vadi yanılsamasına kapılıyoruz hem de ağacı olası tehlikelerden korumaya çalışıyoruz. Bu paranoyak tutum çalışmamızın sonlarına doğru ortaya çıkmaya başladı. Paranoyak tutum diyorum çünkü bu kupkuru çöle kimsenin geleceğini sanmıyorum.
W. bir uçak kazasından korkuyor. Buraya bir uçak düşerse ve hayatta kalan olursa doğrudan ağacın yanına gelirmiş. Bu konuda ona hak veriyorum. Buraya geldiğimizde kendimizi bir anda ağacın yanında bulduk. İlk gördüğümüzde serap daha sonra yapay bir bitki sandığımız ancak sonunda aradığımız şey olduğunu anladığımız ağaç çevredeki tüm canlı varlıkları kendine çekiyor. Çevrede şimdilik bizim dışımızda canlı yok. W.’nin söylediğine göre bu hep böyle olmayabilir.Ayrıca ağacın çekim gücü de var , ağacın kökünde olduğunu tahmin ettiğimiz bu güç biz toprağı kazdıkça etkisini arttırıyor. W. bizim bu durumu arttırdığımızı söylüyor. Şöyle diyor; evet daralmayı arttırdık fakat bizden önce de evren bu ağaca doğru daralıyordu. Biz sadece süreci hızlandırdık. Ve korkma diyor dünya da aşklar artacak savaşlar azalacak.
W. aynalar üzerine çok düşündü. Günlerce hiç konuşmadan aynayı yerleştireceği alanı hesapladı. Sonunda “aradığımızı bulduğumuzda” ortaya bir ışık çıkacağını söylüyor. Aynalar ışığın şiddetini arttıracakmış. Bundan en çok biz etkilenecekmişiz. Bize ne olur tahmin edemiyor ama dünyanın içinde bulunduğu çıkmazın ağacın kökündeki gücün azalmasından kaynaklandığını söylüyor. Onu bulacağız ve yüzeye çıkaracağız ve aynalarla çoğaltacağız…

-buraya bir isim koymalıyız diyorum.
W. “Eros” olsun diyor.
Aşk olmasını istiyorsun yani, aşk mı kuracak yeni dünyayı ? Aşk ne kadar gündelik, ne kadar sıradan, aşkı mı arıyoruz biz ? Hatta aşk bile değil fahişelik edebiyatı bu dediğin. Bu konuyu daha önce defalarca konuşmuştuk ve aşk kelimesini çıkarmıştık yeni lügatdan “bağ” diyecektik. Bağ güçlü ve sonsuz olana yönelik tıpkı ağaç gibi. Ama buraya bir isim bulmalıyız ve bence bilgi ya da sanat olmalı. Yunanca olabilir elbet bir sakınca görmüyorum “Ars” ya da “Sophia”… olabilir.

Sanırım biraz ileri gittim. W. oldukça öfkelendi. Donuk yüz ifadesini takındı ve sen sadece yaz dedi.Aslında ona hak veriyordum. Hayatı boyunca ütopya için çalışmıştı ve bunun dünyayı kurtaracağından neredeyse emindi. Benim misyonum ise sadece yazmaktı. W. için konuşabilen ve yazabilen bir makineden farksızdım. Ütopyasını gerçekleştireceğinden emindim. Tam olarak neyi yaptığını nasıl yaptığını bilmesem de başarılı olacaktı.Son zamanlarda aklımı kurcalayan şey W.’nin ütopyasının benimkinden farklı oluşuydu. Bu ütopyada W. ve eril ideolojisi iktidarın kendisi olacaktı. Onun aşk sözü bile beni ürkütüyordu. W. tüm bu çekincelerimin farkındaydı . Artık yeni dünyasına ilişkin hiçbir tasarıyı bana yazdırmıyordu. Sadece anlamadığımdan emin olduğu sembollerle bir takım notlar aldırıyor ve kazı süresince ona yardımcı olmamı istiyordu.

- Eros yazmak istemiyorum dedim.
- Biliyorum dedi.
-Neden olduğunu da biliyor musun ?
- Biliyorum.
- Demek biliyorsun. Yazmayacağımı da biliyorsun öyleyse. Yıllardır burada yarım yamalak bildiğim bir hayalin ortağıyım. Seninle ben aşık mıyız ?
- Aşk elbet, sen bağ diyorsun. Ben aşk ama sen gitmek istiyorsun.
- Bunu da nereden çıkardın
- Günlüğüne yazmışsın.
- Hayır yazmadım.
- Sigarayı bıraktım yazmışsın.

Şaşkınlıktan donup kaldım. Günlüğümdeki kelimelerin ne demek olduğunu yalnızca ben biliyordum . Ya da öyle sanıyordum.

W. alaycı bir ifadeyle;
-tutunup durduğum ağırlığım/ tutunup durduğum boşlukta/ artık hafifim. Böyle yazmışsın. Ne yapacaksın gidecek misin ? Yoksa beni öldürmeyi mi planlıyorsun?

- Saçmalama (o notu yazdığım gece tam olarak bunu planlamıştım aynadan bir parça kırıp bileklerini kesecektim). Artık sağlıklı düşünemiyorsun.

- Beni ayna parçası ile mi öldürecektin ? şöyle demişsin; ben bir kayanın içinden geliyorum /kayayı kırıp geldim (kocaman bir kahkaha patlattı). Gömmeye korktuğun için vazgeçtin değil mi ?

Korku ve heyecandan sesim titriyordu. Sadece hayır, yanlış anlıyorsun diyebildim (düpedüz doğru anlıyordu).

-Öyle mi yanlış mı anlıyorum küçük hanım. O zaman şunu da yanlış anlamışım. Ütopyamı kaba buluyorsun daha da önemlisi daha iyi bir ütopya yazacağına dair düşüncelerin var. İşte günlüğünden bir parça daha: Kanadın olmadan uçamazsın/ oysa kanat çıkarmanın bile bir yolu var/Bunu en iyi tırtıllar bilir/ Kuşlar da uçar ama kelebeğin zarafeti kimde var?

W. bunları söylerken bir yandan ne kadar haklı olduğumu düşünüyor diğer yandan şaşkınlık ve korku duyuyordum. W. ütopyanın tehlikeye girmemesi için beni öldürebilirdi. Fakat o zaman yalnız başına kalırdı. Oysa biz ütopyanın ilk aşıkları olarak erosu kuracaktık. Eros dedim işte. W. istediğine ulaştı.

Errrrossssss diye bağırdım.
- Bunların hepsi tek bir kelime yüzünden değil mi? Ütopyada tek bir kelime kadar önemli değilim dedim.

- Önemlisin . Ütopyayı sen yazıyorsun.

- Öyleyse neden bu kadar öfkelisin neden günlüklerimden olmadık anlamlar çıkarıyorsun?

- Çünkü ütopyayı ben kurguluyorum .Aşk ve özgürlük yoksa ütopya olmaz.Bunu yazacaksın.

- Aşk ve özgürlük olacak... Biliyor musun dün gece rüyamda ütopyayı gördüm. Ütopya olduğunda çöl deniz oluyordu.

- Biliyorum onu da yazmışsın. Göklerden yansıyan ışık/dalga oldu kıyıya çarptı.

- Beni öldürecek misin ? diye sordum.
- Elbette hayır dedi. Seni öldüremem. Ütopyayı merak ediyorsan sen de beni öldürmemelisin. Çünkü burada iki kişi olmalıyız. Ütopya en az ve en güvenli iki kişiliktir. Aksi taktirde gerçekleşmez. Fakat ütopya asla kusursuz değil bunu sana söylemeliyim. Otlar çıkacak, ayrık otları ve en az çiçekler kadar fazla olacaklar. Ancak ne çiçekleri ne de otları kimse sahiplenmeyecek işte ütopyanın en önemli özelliği bu . Çiçekler ve otlar yalnızca kendilerinin işte bu ütopyanın kendisi …

W. ütopyayı böyle anlattığında ona inanıyorum. Ayrık otlarını, çiçekleri, kuşları, kelebekleri ve tırtılları düşünüyorum. W. ütopyanın gerçekleşmesi için burada iki kişi olmamız gerektiğini söyledi. Bunu uzun zamandır biliyordum. W. günlük yazmıyor fakat ütopya ile ilgili her şeyi yazıyor. Ve tıpkı ben de onun benim günlüğümü okuduğu gibi gizli gizli ütopyayı okuyorum.

Bu gece aynanın birini kıracağım.çünkü iki kişi olmamız gerekiyor.
Aynayı kıracağım aksi taktirde üç kişi olacağız. Bu güvenli değil…


Sana çiçeklerden yeni bir dünya kuruyorum çocuk!
Bu kez doğ…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder